There is no more Valyrian steel being made — the sorcery that folded it died with the Freehold in the Doom. What survives is a fixed and dwindling number of blades, perhaps a few hundred in all the world, each one named, coveted, and jealously kept. Here is every sword the novels trouble to name: its house, its bearer, and where the record leaves it.
What Valyrian steel is
Before the swords, the substance — and why no smith alive can make another inch of it.
Valyrian steel was spell-forged in the Freehold of Valyria, folded and hammered thousands of times over with sorcery the smiths of the dragonlords guarded as closely as their dragons. The finished steel is dark and smoke-grey, its surface rippling like water disturbed — the watered pattern of a thousand foldings caught in the metal. It is lighter than common steel and stronger, holds an edge no whetstone need ever touch, and does not chip, rust, or dull. A great sword of it is worth a lordship. And not one new blade has been forged since the Doom, for the making was never only a matter of hammer and fire.
The dragonsteel question
In the yellowed pages of the Citadel, Samwell Tarly finds that the last heroes of the Long Night were said to wield "dragonsteel" against the Others. He wonders — as many readers do — whether the word is only an old name for Valyrian steel. The novels do not answer him. What they establish plainly is that dragonglass, obsidian, kills the cold things; whether Valyrian steel does the same is a hope built on a half-read legend, not a proven fact. The Chronicle marks the guess as a guess.
The blades still borne
Swords in living hands as the tale opens — the pride of houses great and small.
Długi Pazur
Miecz bękarci
Ród Mormontów z Wyspy Niedźwiedziej
Origin
Noszony przez Mormontów przez blisko pięć stuleci. Gdy ser Jorah okrył ród hańbą handlem niewolnikami i uciekł na wygnanie, jego ojciec Jeor zatrzymał klingę, nie chcąc, by trafiła w ręce tchórza — i zaniósł ją na Mur jako Lord Dowódca.
Bearer
Jon Snow, obdarowany mieczem przez Starego Niedźwiedzia, gdy wyrwał go z martwych rąk upiora. Jeor kazał zdjąć głowicę z głową niedźwiedzia i przekuć ją na warczącego białego wilka.
Fate
W Czarnym Zamku, w dłoni bękarta z Winterfell — pierwsza valyriańska stal, która broniła Muru w żywej pamięci.
Dymnoszary i pofalowany, z rękojeścią dla dłoni i pół, na chwyt rosłego mężczyzny. Marny zakup za poparzoną dłoń, uważał Stary Niedźwiedź, i najprawdziwszy dar, jaki kiedykolwiek otrzymał Jon Snow.
Sources A Game of Thrones
Postrach Serc
Wielki miecz
Ród Tarlych z Horn Hill
Origin
Duma Horn Hill od pięciuset lat, przekazywana z lorda na lorda w linii Tarlych.
Bearer
Lord Randyll Tarly, najlepszy dowódca bitewny Krainy Kwiatów i jedyny człowiek, który kiedykolwiek zadał Robertowi Baratheonowi klęskę w polu. Jego dziedzic Samwell nigdy go nie dzierży — tchórz w oczach ojca, wysłany precz do czerni.
Fate
Noszony przez lorda Randylla na kampanii, jego sukcesja niepewna, gdy jego dziedzic nosi łańcuch maestera.
Wielki miecz z ciemnej, pofalowanej stali. Klinga, która czekała pięć stuleci na dłoń Tarlych, i wygląda na to, że poczeka jeszcze dłużej.
Sources A Game of Thrones · A Feast for Crows
Osamotniona Dama
Miecz długi
Ród Corbray z Heart's Home
Origin
Rodowa klinga Corbrayów z Doliny, noszona przez ich rycerzy, odkąd Andalowie przekroczyli wąskie morze.
Bearer
Ser Lyn Corbray, niezrównany i niebezpieczny szermierz, o którym szepcze się, że nie kocha żadnej żywej kobiety — jedynie stalową damę, którą nosi u boku.
Fate
Dobyta w waśniach Doliny, dzierżona przez człowieka, którego własna krewność chętniej widziałaby ją na dobre w pochwie.
Smukły, złośliwy miecz długi. Ser Lyn pieści jej imię tak, jak inny mężczyzna pieściłby kochankę; ci, których nią pociął, nie śpiewają jej pochwał.
Sources A Feast for Crows · The World of Ice & Fire
Zapadnia Nocy
Miecz długi
Ród Harlaw z Harlaw
Origin
Valyriańska stal rodu Harlaw, najbogatszego i najbardziej książkowego z rodów żelaznych ludzi.
Bearer
Ser Harras Harlaw, zwany Rycerzem — jeden z nielicznych żelaznych ludzi, którzy złożyli rycerskie śluby, i pretendent na wiecu królewskim na Starym Wyk.
Fate
Noszony na Harlaw, w dłoni rycerza, którego słoni królowie zarazem szanują i którym gardzą.
Ponura klinga dla ponurego rodu. Wśród łupieżców valyriański miecz naznacza człowieka; rycerskie ostrogi naznaczają go podwójnie.
Sources A Feast for Crows
Czerwony Deszcz
Miecz długi
Ród Drummów ze Starego Wyk
Origin
Drummowie utrzymują, że przebiegły przodek zdobył klingę na andalskim rycerzu podstępem, nie siłą — chełpliwość żelaznych ludzi, którą maesterowie odnotowują, nie ręcząc za nią.
Bearer
Dunstan Drumm, stary i uparty lord, który wypowiedział się przeciw roszczeniu chłopca-króla na wiecu królewskim.
Fate
Przechowywany na Starym Wyk, jego prawdziwe pochodzenie utopione w wyspiarskich niestworzonych opowieściach.
Stal pije światło z czerwonawym odcieniem, a przynajmniej tak chcieliby, byś wierzył, Drummowie — nazwa starsza niż jakakolwiek uczciwa relacja o tym, jak weszli w jej posiadanie.
Sources A Feast for Crows · The World of Ice & Fire
Czujność
Miecz długi
Ród Hightowerów ze Starego Miasta
Origin
Valyriańska stal Hightowerów, najstarszego i najbogatszego z wielkich rodów Krainy Kwiatów, strażników latarni, która prowadzi statki do Starego Miasta od czasów sprzed Andalów.
Bearer
Lord Leyton Hightower, Starzec ze Starego Miasta, który nie opuszczał najwyższej komnaty swej wieży od dekady, zagłębiając się w księgi, których lepiej by nie otwierał.
Fate
Wisi w Hightower nad Cytadelą, gdy jego lord obserwuje rzeczy dziwniejsze niż miecze.
Klinga tak stara i cierpliwa jak wieża, która ją przechowuje. Czy jej pan wciąż pamięta, jak ją dobyć, maesterowie na dole wolą się nie domyślać.
Sources A Feast for Crows · The World of Ice & Fire
The swords of the dragonkings
Two blades that came out of Valyria with the Targaryens themselves, and passed out of the realm's keeping.
Blackfyre
Miecz na półtorej ręki
Ród Targaryenów
Origin
Miecz samego Aegona Zdobywcy, niesiony u jego boku, gdy wylądował u ujścia Czarnowodnej. Przez pięć pokoleń przechodził na kolejnych królów, sam emblemat prawa Targaryenów.
Bearer
Oddany — Aegon IV Niegodny włożył go w dłoń swego bękarciego syna Daemona zamiast prawowitego dziedzica. Daemon wziął nazwę miecza za własne imię i powstał w rebelii.
Fate
Stracony dla królestwa. Gdy Daemon padł na Polu Czerwonej Trawy, jego przyrodni brat Gorzka Stal zabrał Blackfyre za wąskie morze do Złotej Kompanii, i tam ślad się urywa — łup dla każdego pretendenta odtąd.
Klinga, która rozdarła dynastię. Król, który oddaje swój miecz bękartowi, zauważają maesterowie, nie powinien się dziwić, gdy bękart sięgnie też po koronę.
Sources The Sworn Sword · Fire & Blood · The World of Ice & Fire
Mroczna Siostra
Miecz długi
Ród Targaryenów
Origin
Wykuty smukły i lekki dla kobiecej dłoni, noszony przez królową Visenyę Targaryen — siostrę-żonę Zdobywcy i wojowniczkę dorównującą każdemu rycerzowi w jego zastępie.
Bearer
Przekazywany przez stulecia najznamienitszym klingom rodu: księciu Aemonowi Smoczemu Rycerzowi, a na koniec Bryndenowi Riversowi, czarnoksięskiemu namiestnikowi zwanemu Krwawym Krukiem.
Fate
Zaniesiony za Mur. Krwawy Kruk na stare lata przywdział czerń, wyruszył na północ jako Lord Dowódca i nigdy nie powrócił — a Mroczna Siostra poszła z nim w nawiedzoną puszczę.
Miecz królowej, potem gwardzisty królewskiego, potem mistrza szpiegów — a teraz, jeśli szepty trójokiej wrony są prawdziwe, relikt w jaskini oplecionej korzeniami czardrzewa.
Sources A Dance with Dragons · Fire & Blood · The World of Ice & Fire
The reforging of Ice
The greatsword of Winterfell, and the two lesser swords a lion had struck from its ruin. Later chapters — veiled for those still reading.
Lód
Wielki miecz
Ród Starków z Winterfell
Origin
Wielki miecz Królów Zimy, a po nich Lordów Winterfell — ten Lód liczący blisko czterysta lat, i starsza klinga tego samego imienia przed nim. Tak szeroki i długi, że wymagał dwóch dłoni i silnych pleców, by nim zamachnąć.
Bearer
Lord Eddard Stark, który trzymał się starego obyczaju: ten, kto wydaje wyrok, sam powinien wznieść miecz. Ściął nim głowę dezertera z Nocnej Straży na pierwszych stronach opowieści — i stracił własną pod lichszą klingą na stopniach Sepy Baelora.
Fate
Zniweczony. Tywin Lannister, głodny valyriańskiej stali, jaką utracił jego własny ród, kazał przetopić Lód i przekuć go w dwa nowe miecze — klingę wilków obróconą przeciw wilkom.
Ciemny jak dym, o głęboko biegnących falach, tak stary, że żaden żyjący kowal nie zdołałby mu sprostać. To, że taki miecz miał skończyć jako trofeum Lannistera, jest raną, której Północ nie zapomniała.
Sources A Game of Thrones · A Storm of Swords
Strażnik Przysięgi
Miecz długi
Przekuty z Lodu
Origin
Jeden z dwóch mieczy wykutych z ruin Lodu Starków przez Tobho Motta z Królewskiej Przystani, jego nowa stal pofalowana czerwienią i czernią tam, gdzie kowal nie zdołał całkiem wypalić starej szarości.
Bearer
Jaime Lannister otrzymał go od ojca, po czym wcisnął go Brienne z Tarthu — wysyłając ją, by odnalazła i strzegła córek Neda Starka. Nazwała go Strażnikiem Przysięgi, zamierzając dotrzymać obietnicy, do której złamania stal została zrodzona.
Fate
Niesiony przez krainę rzek przez dziewicę z Tarthu, obrończynię córki Starka uzbrojoną w miecz wykuty z klingi ojca tejże Starkówny.
Gorzki żart kuźni: kawałek Lodu zaprzysiężony z powrotem do służby wilkom. Połowę honoru złamanej przysięgi, powiedziałby Jaime, stanowi wybór, którą przysięgę dotrzymać.
Sources A Storm of Swords · A Feast for Crows
Wdowi Płacz
Miecz długi
Przekuty z Lodu
Origin
Drugi miecz wydobyty z topienia Lodu, bliźniaczy Strażnikowi Przysięgi w czerwono-czarnej fali, dar weselny dla okrutnego młodego króla.
Bearer
Król Joffrey Baratheon, który nazwał go Wdowim Płaczem na własnej uczcie weselnej i posiekał nim księgę — martwy od trucizny w niecałą godzinę później. Miecz przeszedł potem na jego łagodniejszego brata Tommena.
Fate
W królewskiej zbrojowni w Królewskiej Przystani, miecz chłopca-króla zbyt ciężki dla dłoni chłopca-króla.
Imię jest chełpliwością; chełpliwość okazała się wdowim mordercą jedynie chłopca, który go nosił. Nawet przekuta, valyriańska stal pamięta krew, wśród której dorastała.
Sources A Storm of Swords
Te rozstaje wymieniają śmierci, zakończenia i drogi, którymi w książkach jeszcze nie podążono. Odsłoń je tylko, jeśli znasz obie drogi — albo jeśli nie boisz się wiedzieć.
Lost and half-remembered
Blades the histories name and then let slip — swallowed by the Doom, by war, or by the simple failure of the record.
Jasny Ryk
Miecz długi
Ród Lannisterów z Casterly Rock
Origin
Rodowy miecz Królów Skały, kupiony za cenę, na której spłatę trzeba było trzech złotych kopalń Casterly.
Bearer
Zaginiony wraz z królem Tommenem II Lannisterem, który wyprawił wielką flotę ku dymiącym ruinom Valyrii w poszukiwaniu skarbu i chwały — i nigdy więcej go nie widziano, wraz z Jasnym Rykiem.
Fate
Zaginiony w zatrutym wraku Zagłady cztery stulecia temu. To, że Lannisterowie od tamtej pory łakną valyriańskiej stali, tłumaczy, czemu Tywin tak pożądał pewnego wielkiego miecza Starków.
Pusta pochwa to najstarszy żal Casterly. Tyrion, żeglując blisko owych przeklętych brzegów, nie mógł się powstrzymać od zastanawiania się, co znalazłby nurek na dnie morza pod Czternastoma Płomieniami.
Sources A Feast for Crows · A Dance with Dragons · The World of Ice & Fire
Twórca Sierot
Miecz długi
Ród Roxtonów z Pierścienia
Origin
Valyriańska klinga pomniejszego rodu, jej mroczna sława zdobyta w drobnych wojnach Krainy Kwiatów na długo przed Tańcem Smoków.
Bearer
Ser Jon Roxton, dumny i niebezpieczny rycerz, który zmienił stronę pod Tumbleton i zapłacił za to. Legenda mówi, że pośliznął się w rozlewającej się kałuży własnej krwi, gdy trzej wrogowie go dopadli, a Twórca Sierot wciąż w jego dłoni zadawał ciosy.
Fate
Nie odnotowany po Drugiej Bitwie pod Tumbleton. Czy jakiś maruder go zabrał, czy leży rdzewiejąc na polu zmarłych, kroniki nie mówią.
Okrutne imię dotrzymało obietnicy na polu, na którym padł jego nosiciel. Jedna z wielu valyriańskich klingi, które historie wymieniają raz i potem tracą.
Sources Fire & Blood
Lament
Miecz długi
Nosiciel nieznany
Origin
Imię, jakie maesterowie spisali wśród valyriańskich stalowych mieczy Siedmiu Królestw — i niewiele więcej. Jego ród i historia wymknęły się zapisom.
Bearer
Nieznany dzisiejszym kronikom. Klinga pamiętana jedynie z samego imienia.
Fate
Zaliczony do straconych, choć gdzie i kiedy zniknął z pamięci, nikt nie potrafi rzetelnie powiedzieć.
Rejestry Cytadeli przechowują garść takich imion bez ich mieczy. Uczciwy maester odnotowuje lukę, zamiast wypełniać ją zmyśleniem.
Sources So Spake Martin (semi-canon)
Prawda
Miecz długi
Nosiciel nieznany
Origin
Kolejna klinga poświadczona z imienia w podaniach o valyriańskiej stali, jej pochodzenie i właściciele pozostały niezapisane.
Bearer
Nie ustalono z pewnością. Miecz, którego historii zapisy nigdy nie zadały sobie trudu przechować.
Fate
Utracony dla rachunków, jak wiele rzeczy przez długie stulecia, odkąd Zagłada uciszyła kuźnie.
Wymieniany obok Lamentu wśród na wpół zapomnianych klingi. Mądry skryba oznacza to, co niepewne, jako niepewne — pieśni mogą upiększać; Kronika nie może.
Sources So Spake Martin (semi-canon)
Dawn — the sword that is not Valyrian steel
The one blade in every reckoning of great swords that owes nothing to Valyria's forges.
Świt
Wielki miecz
Ród Dayne'ów ze Starfall
Origin
Wcale nie valyriańska klinga, i starsza niż sztuki Włości. Świt został wykuty z serca spadłej gwiazdy, jego metal mlecznobiały i żywy światłem tam, gdzie valyriańska stal jest dymem i cieniem.
Bearer
Noszony jedynie przez Dayne'a uznanego za godnego, by zwać się Mieczem Poranka — i nikogo więcej. W żywej pamięci był to ser Arthur Dayne, niezrównany rycerz Gwardii Królewskiej Aerysa, który padł od dłoni oddziału Eddarda Starka przy Wieży Radości.
Fate
Powrócił do Starfall, gdzie wisi, czekając na kolejnego Dayne'a godnego, by go unieść. Miecz, którego strzeże ród, nie człowiek.
Wyjątek, który potwierdza regułę: rzadki jak valyriańska stal, równie ostry, równie owiany legendą — a przecież uczyniony przez spadającą gwiazdę, nie przez czary. Blady bliźniak każdej dymnoszarej klingi w tym rejestrze.
Sources A Storm of Swords · The World of Ice & Fire
No list of legendary swords is complete without Dawn, and no list of Valyrian steel should include it. Dawn was forged from the heart of a fallen star, milk-pale and shining where every Valyrian blade is dark and smoke. It is older than the Freehold's arts and unique in all the world, and it is borne only by a Dayne of Starfall found worthy of the title Sword of the Morning. Set it beside the smoke-grey ledger above and the contrast is the whole point: two roads to a perfect sword, one paved with sorcery, one with starfall.
The lost art
Why the number of Valyrian blades can only fall.
When the Doom of Valyria shattered the Freehold in a single night of fire and ruin, it took the dragonlords, the sorcerer-smiths, and the secret of their craft together. No forge since has made new Valyrian steel. A few smiths can still rework what already exists — Tobho Mott of King's Landing, Qohor-trained, can melt an old blade down and give the steel new shape and even new colour — and the city of Qohor alone claims to keep the spells of the working. But reworking is not making. Every sword melted for a smaller one, every blade lost beneath the waves or in a field of the dead, is gone from a total that can never be replenished.
In the chronicle
Where these blades cut across the great turnings of the age.
Te rozstaje wymieniają śmierci, zakończenia i drogi, którymi w książkach jeszcze nie podążono. Odsłoń je tylko, jeśli znasz obie drogi — albo jeśli nie boisz się wiedzieć.
How many Valyrian steel swords are there?
The exact count is unknown, but the maesters reckon only a couple hundred Valyrian steel blades survive in all the world, and the number can only fall — none have been forged since the Doom of Valyria destroyed the sorcery of the making. The novels name around a dozen and a half, from the Starks' Ice to the Targaryens' Blackfyre and Dark Sister.
What happened to Ice, the Stark greatsword?
After Eddard Stark's execution, Tywin Lannister had the ancestral Stark greatsword Ice melted down by the smith Tobho Mott and reforged into two new longswords, their steel rippling red and black. One became Oathkeeper, which Jaime Lannister gave to Brienne of Tarth; the other, Widow's Wail, went to King Joffrey and then to his brother Tommen.
Is Dawn a Valyrian steel sword?
No. Dawn, the greatsword of House Dayne borne by the Sword of the Morning, is not Valyrian steel at all. It was forged from the metal of a fallen star and is pale as milkglass, unique in the world and older than Valyria's forges. It is often listed among the great swords precisely because it rivals Valyrian steel while owing nothing to it.
Can Valyrian steel kill White Walkers?
The novels do not confirm it. In the books it is dragonglass — obsidian — that is shown to kill the Others. Samwell Tarly reads that the legendary heroes of the Long Night used "dragonsteel," and speculates the word might mean Valyrian steel, but Martin's text leaves this as an unproven guess rather than an established fact.